Απεργούμε και βγαίνουμε μαζικά και αποφασιστικά στο δρόμο του αγώνα όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί, εργαζόμενοι και εργαζόμενες στα Πανεπιστήμια, στις δημόσιες υπηρεσίες, περιφέρειες και στους δήμους.
Απεργούμε ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση, την κατάργηση των άρθρων 16 και 103, της μονιμότητας στο Δημόσιο «ώστε να αποκτήσει θεσμική διάσταση η αξιολόγηση και να απομακρύνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές», όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός. Για να λυθούν τα χέρια τους εντελώς και να οργιάσει η τρομοκρατία και οι απολύσεις πτυχιούχων και τη θέση τους να πάρουν υποταγμένοι υπάλληλοι με στενές σχέσεις με το κυβερνητικό κόμμα και τους μηχανισμούς του.
Απεργούμε γιατί δεν αποδεχόμαστε τη ζωή με μισθούς πείνας, τη φτωχοποίηση ,την καθημερινή πια αύξηση των τιμών, τη διάλυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου, του ΕΣΥ, όλων των δημόσιων υπηρεσιών.
Απεργούμε για να μην είναι κανονικότητα η ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε .
Απεργούμε για την αξιοπρέπεια μας που δεν την παζαρεύουμε.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη συναίνεση ή την ανοχή της αντιπολίτευσης, ως αιχμή του δόρατος ενός καθεστωτικού κοινωνικού και πολιτικού μπλοκ (εφοπλιστές, επιχειρηματίες και «επιχειρηματίες», μαφίες άμεσα συνδεδεμένες με κυβερνητικούς, επιχειρηματικούς και κρατικούς κύκλους, ΜΜΕ, δικαστικό σύστημα) προωθεί μια ακραία αντιλαϊκή πολιτική, κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες της αγοράς, με αιχμές τη συνταγματική αναθεώρηση, την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16, την πλήρη εμπορευματοποίηση της Παιδείας και της Υγείας, τους μισθούς πείνας, την ελαστική εργασία, τη συγκάλυψη των εγκλημάτων και σκανδάλων και την ανοιχτή συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ΗΠΑ-Ισραήλ. Πρόκειται για μια συνολική ανατροπή δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Πρόκειται για επιλογές που κατακρεουργούν τα εργασιακά δικαιώματα, ανοίγοντας τον δρόμο για βαθιές και μη αναστρέψιμες αλλαγές. Πρόκειται για μια εκτροπή χωρίς επιστροφή, συνέχιση της μνημονιακής λεηλασίας.
Την ίδια στιγμή, στην εκπαίδευση η επίθεση που δεχόμαστε με τον αυταρχισμό, τη διαρκή τρομοκρατία, τον εκφοβισμό και τις απειλές να κορυφώνονται με τα 2.500 πειθαρχικά, με τις διώξεις εκπαιδευτικών, με την επιμονή της διοίκησης για δηλώσεις μετανοίας δημιουργούν ένα δυστοπικό τοπίο που η στόχευσή τους είναι να διαμορφώσουν εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους υποταγμένους, πειθήνιους, με σκυμμένο το κεφάλι. Η καθημερινότητα στα σχολεία καθίσταται αβάσταχτη με τα 25ρια τμήματα, την έλλειψη προσωπικού, τον αυταρχισμό, το πρωτοφανές πογκρόμ πειθαρχικών και καταγγελιών σε βάρος εκπαιδευτικών με κάθε αφορμή και πάντα με ακραίο συντηρητικό πρόσημο. Το φαινόμενο της φυγής από τον κλάδο που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα δεν έχει προηγούμενο στη χώρα μας.
Δεν πάει άλλο με τις απολύσεις σε λίγο καιρό χιλιάδων αναπληρωτών/τριών εκπαιδευτικών και με τον νέο γολγοθά που ξεκινά: αυτόν της επιβίωσης με το πενιχρό επίδομα ανεργίας, το αίσχος της προπληρωμένης κάρτας ανεργίας και την αβεβαιότητα, για το αν και πού θα βρίσκονται του χρόνου. Με το σχέδιο για απολύσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση στην Ειδική Αγωγή και όχι μόνο μέσα από τις περικοπές στο ΕΣΠΑ.
Οι μισθοί μας εξανεμίζονται πριν τελειώσει ο μήνας, ενώ η ελαστική εργασία γενικεύεται και η ανασφάλεια γίνεται καθεστώς. Την ώρα που δεν «υπάρχουν χρήματα» για τις ανάγκες μας, λεφτά υπάρχουν για εξοπλισμούς, επιδοτήσεις μεγάλων ομίλων και φοροαπαλλαγές για εκλεκτούς, για Οπεκεπέδες και Φραπέδες.
Η απάντηση βρίσκεται στον οργανωμένο, συλλογικό αγώνα. Οι κινητοποιήσεις σε μια σειρά χώρους δείχνουν ότι τίποτα δεν χαρίζεται – όλα κατακτώνται. Δεν υπάρχει χώρος για αναμονή ή συμβιβασμό. Η 13η Μάη πρέπει να είναι η αρχή ενός κύκλου αναμέτρησης που στην προμετωπίδα της πρέπει να έχει την υπεράσπιση της μονιμότητας στο δημόσιο. Αλλά και το μισθολογικό καθώς πλέον οι μισθοί μας δεν επαρκούν ούτε για τα απολύτως στοιχειώδη. Χρειάζεται συνέχιση του αγώνα και κλιμάκωση με όλες τις μορφές εφόσον η κυβέρνηση ανοίγει θέμα μονιμότητας.
Η πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας
Άντα Παραφόρου Δημήτρης Μαριόλης
