Η αναθεώρηση του Συντάγματος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:
– Την αλλαγή του άρθρου 103 ώστε να καταργηθεί η μονιμότητα στο Δημόσιο
– Την κατάργηση του άρθρου 16 ώστε να βγουν από τη μέση όλα τα θεσμικά εμπόδια για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
– Η αλλαγή του άρθρου 79 ώστε να λειτουργεί το Σύνταγμα ως δημοσιονομικός κόφτης για μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες
Τι σημαίνουν τα παραπάνω:
– Φτώχεια και ελαστική ευέλικτη εργασία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
– Απόλυτη επικράτηση της αξιοκρατίας, δηλαδή της ιδεολογίας που λέει ότι δεν έχει σημασία τι σπουδές έχεις κάνει, δεν έχει σημασία τι ξέρεις, ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΝ ΞΕΡΕΙΣ. Και πόσο είσαι πρόθυμος/η να υπακούς καθημερινά και να πειθαρχείς σε κάθε εντολή, να μην απεργείς ποτέ, να μη διεκδικείς δικαιώματα.
– Απόλυτη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, ιδιαίτερα της τριτοβάθμιας. Όποιος έχει να πληρώσει, θα σπουδάζει.
– Συνταγματική κατοχύρωση της αξιολόγησης ως διαδικασίας που θα οδηγεί σε απολύσεις των ανεπιθύμητων, αυτών που αγωνίζονται για τα δημόσια αγαθά και τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
– Ακόμα πιο σκληρή αντιμετώπιση των λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων στο όνομα της πολεμικής οικονομίας και του στόχου του 5% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες που θα εξυπηρετούν αποκλειστικά τις νατοϊκές ανάγκες, εμπλέκοντας τη χώρα σε πολεμικές περιπέτειες των ιμπεριαλιστών.
Για να περάσουν τα παραπάνω απαιτείται σε αυτή τη Βουλή και στην επόμενη να υπάρχει πλειοψηφία. Σε μία από τις δύο ψηφοφορίες να ψηφίσουν 180 βουλευτές. Καμία απολύτως εμπιστοσύνη δε μπορούμε να έχουμε στην αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένων και των υπό ίδρυση κομμάτων αντιπολίτευσης. Το αντίθετο. Αν μείνουμε θεατές, το αποτέλεσμα θα είναι ένα στρατηγικό χτύπημα στα δικαιώματά μας.
Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αλλάξει τακτική. Καλούμε τους Συλλόγους ΠΕ, τις ΕΛΜΕ, τα πρωτοβάθμια σωματεία, το ΔΣ της ΔΟΕ, την ΑΔΕΔΥ, να αντιληφθούν το αδιέξοδο και την αναποτελεσματικότητα των μέχρι τώρα τακτικών που ακολουθούμε:
1. Η κυβέρνηση βάζει την ατζέντα. Και επιλέγει τον κατάλληλο χρόνο για να ψηφίσει τα πιο αντιλαϊκά μέτρα. Ποιος δεν περίμενε ότι θα προχωρούσε σε αυτόν τον σχεδιασμό το καλοκαίρι;
2. Όσο ακολουθούμε το χρονοδιάγραμμα της κυβέρνησης απαντώντας με μια κινητοποίηση (ούτε καν απεργία) την ημέρα ψήφισης, αντιλαμβανόμαστε ότι απλώς δηλώνουμε τη διαμαρτυρία μας.
3. Απαιτείται σχέδιο-οργάνωση-αγώνας και ταξικός προσανατολισμός. Επομένως, ναι, αυτή τη στιγμή θα εξαντλήσουμε τις μικρές δυνατότητες κινητοποίησης που έχουμε μέσα στο καλοκαίρι. Αλλά με την επιστροφή μας στα σχολεία πρέπει να οργανώσουμε τον αγώνα μας σε εντελώς άλλη κατεύθυνση.
4. Αυτός ο αγώνας πρέπει να έχει χαρακτηριστικά διάρκειας, να περιλαμβάνει απεργίες, αλλά και άλλες μορφές που θα εξασφαλίζουν τη διαρκή λαϊκή δράση, την αγωνιστική ενότητα και συσπείρωση με βάση τον συγκεκριμένο στόχο και όχι τα διακριτά ιδεολογικά-πολιτικά ρεύματα. Με βάση δηλαδή τον στόχο ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ.
5. Με βάση αυτόν τον στόχο σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη πρέπει να συγκροτηθούν από τα κάτω λαϊκές επιτροπές με τα τοπικά σωματεία να πρωτοστατούν.
Στην παραπάνω κατεύθυνση είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας.
Η πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας
Άντα Παραφόρου Δημήτρης Μαριόλης
