Μετά τη μεγάλη κινητοποίηση των συνδικάτων στη Θεσσαλονίκη, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι μαζί με φοιτητές, συνταξιούχους, αγρότες και αυτοαπασχολούμενους έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν αποδέχονται μια ζωή με μισθούς φτώχειας, ακρίβεια, περικοπές κοινωνικών παροχών και δικαιωμάτων, την ώρα που δισεκατομμύρια κατευθύνονται στην πολεμική οικονομία και στη στήριξη των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μας.
Την Τετάρτη 16 Σεπτέμβρη, στη δεύτερη ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, η κυβέρνηση επιμένει σε αλλαγές που βάζουν στο στόχαστρο θεμελιώδεις κατακτήσεις των εργαζομένων, με αιχμή το άρθρο 103 και τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, ανοίγοντας τον δρόμο για απολύσεις και γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας.
Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η αναθεώρηση του Συντάγματος προωθείται σε μια περίοδο όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, πολεμικής προετοιμασίας και βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Θέλουν ένα κράτος πιο «ευέλικτο» για το κεφάλαιο και ταυτόχρονα πιο αυταρχικό και εχθρικό απέναντι στους εργαζόμενους και τις διεκδικήσεις τους.
Η άρση της μονιμότητας δεν έχει καμία σχέση με τη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών. Αν τους ενδιέφερε η λειτουργία τους, δεν θα άφηναν σχολεία, νοσοκομεία, δήμους και κοινωνικές υπηρεσίες δραματικά υποστελεχωμένα. Δεν θα κρατούσαν χιλιάδες εργαζόμενους για χρόνια σε καθεστώς συμβάσεων, αναπλήρωσης και εργασιακής ομηρίας.
Θέλουν τον δημόσιο υπάλληλο με λιγότερα δικαιώματα, με την εργασία και την εξέλιξή του να εξαρτώνται από την «αξιολόγηση» και την επίτευξη των εκάστοτε κυβερνητικών στόχων. Θέλουν τον εργαζόμενο να σκέφτεται δύο φορές πριν αντιδράσει, πριν καταγγείλει, πριν απεργήσει, πριν υπερασπιστεί τα δικαιώματα τα δικά του και του λαού.
Την ίδια στιγμή, ανοίγουν το άρθρο 16 για ακόμα μεγαλύτερη επιχειρηματική δράση στην Ανώτατη Εκπαίδευση και επιχειρούν μέσω του άρθρου 79 να θωρακίσουν τη λογική των «δημοσιονομικών περιορισμών». Να θεωρούνται δηλαδή οι ανάγκες του λαού για μισθούς, Παιδεία, Υγεία και κοινωνική προστασία «κόστος», ενώ για πολεμικούς εξοπλισμούς, επιχειρηματικούς ομίλους και φοροαπαλλαγές το χρήμα περισσεύει.
Η απάντηση βρίσκεται στη μαζική, οργανωμένη πάλη των εργαζομένων, στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία και στον δρόμο.
Απαιτούμε:
- Καμία άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
- Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με απολύσεις και μισθολογική ή υπηρεσιακή εξέλιξη.
- Αυξήσεις 20% στους μισθούς – επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
- Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης για Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια και Κοινωνική Ασφάλιση.
- Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στη συνταγματική κατοχύρωση των δημοσιονομικών «κόφτων».
