.
Την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου, μαθητής τραυματίστηκε σοβαρά στην αυλή του Μαρασλείου καθώς, κατά τη διάρκεια παιχνιδιού στο διάλειμμα, έπεσε πάνω σε υαλοπίνακα (τζάμι) παλαιού τύπου. Το παιδί διακομίστηκε σε νοσοκομείο και χρειάστηκε να κάνει 13 ράμματα! Έχουμε από καιρό επισημάνει ότι όλα τα τζάμια του σχολικού συγκροτήματος είναι παλαιού τύπου, επικίνδυνα και εντελώς ακατάλληλα για σχολικό κτίριο. Τα παλιά τζάμια είναι επικίνδυνα για τον τρόπο με τον οποίο σπάνε. Όταν σπάσουν, θρυμματίζονται σε μεγάλα, κοφτερά και μυτερά κομμάτια που πέφτουν με δύναμη. Σε περίπτωση ατυχήματος (π.χ. αν κάποιο παιδί πέσει πάνω του), μπορεί να προκαλέσει βαθιά κοψίματα, σοβαρή αιμορραγία ή ακόμη και πιο επικίνδυνα για την ανθρώπινη ζωή τραύματα. Είναι γνωστό ότι αντίθετα με τα σύγχρονα τζάμια που είτε μένουν κολλημένα στη μεμβράνη τους είτε σπάνε σε χιλιάδες μικρά, ακίνδυνα κομματάκια, το παλιό γυαλί δεν παρέχει καμία προστασία.
Ακριβώς επειδή τα Πειραματικά Δημοτικά Σχολεία και το 10ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο βρίσκονται στην περιοχή ευθύνης του Συλλόγου μας, έχουμε κατά καιρούς επισημάνει, τόσο προφορικά όσο και γραπτά τους κινδύνους που εγκυμονούν στο παλαιό αλλά μη ανακαινισμένο κτίριο. Πρόκειται συνολικά για έναν χώρο που κάθε άλλο παρά είναι ασφαλής για παιδιά και εκπαιδευτικούς, ενώ ειδικά για το 10ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, οι αίθουσες είναι επιεικώς ακατάλληλες.
Μόνο τα τελευταία δύο χρόνια είχαμε:
- Την πτώση δομικών υλικών τον Φεβρουάριο του 2024, ευτυχώς όχι σε ώρα λειτουργίας, ακριβώς μπροστά στην είσοδο του 10ου Ειδικού Σχολείου Αθήνας, μετά από μια συνηθισμένη βροχή, με αποτέλεσμα το σχολικό συγκρότημα (συμπεριλαμβανομένων και των Πειραματικών Σχολείων Μαρασλείου) να παραμείνει κλειστό για δύο εβδομάδες.
- Την πτώση μακρόστενου λαμπτήρα φθορίου, ευτυχώς όχι σε ώρα λειτουργίας, πάνω στα θρανία που κάθονται τα παιδιά τον Δεκέμβριο του 2025.
- Την περσινή σχολική χρονιά, δύο τζάμια, περίπου στο ίδιο σημείο, είχαν σπάσει και πέρασαν μήνες έως ότου αντικατασταθούν, ενώ στο μεσοδιάστημα οι εκπαιδευτικοί υποχρεώθηκαν να καλύψουν το κενό με χαρτόνια.
- Φθορές και ζημιές έχουν σημειωθεί και τη φετινή σχολική χρονιά (π.χ. αποκολλήθηκε ολόκληρο παραθυρόφυλλο στο 3/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών).
Αυτό το «ευτυχώς» δεν κρατάει όμως για πάντα. Ένα σπασμένο τζάμι. Ένα παιδί με 13 ράμματα. Πόσο ακόμη θα περιμένουμε; Δεν χρειάστηκε ούτε κακοκαιρία ούτε κάποιο ακραίο καιρικό φαινόμενο για να αποδειχθεί για ακόμη μία φορά πόσο σοβαρά είναι τα προβλήματα ασφάλειας στα σχολικά κτίρια.
Αυτή τη φορά, ένα σπασμένο τζάμι ήταν αρκετό. Το αποτέλεσμα ήταν ένα παιδί να τραυματιστεί. Αυτό δεν είναι μια «ατυχία». Δεν είναι ένα περιστατικό που μπορεί να περάσει ως κάτι συνηθισμένο μέσα στη σχολική καθημερινότητα. Όταν ένα παιδί τραυματίζεται μέσα στο σχολείο από πρόβλημα που αφορά την ασφάλεια του κτιρίου, το ερώτημα είναι αυτονόητο:
Ποιος είχε την ευθύνη να διασφαλίσει ότι ο χώρος όπου βρίσκονται καθημερινά παιδιά και εκπαιδευτικοί είναι ασφαλής; Ο «φιλάνθρωπος ευεργέτης» που από την περσινή σχολική χρονιά έχει αναλάβει την ανακαίνιση του χώρου ή η πολιτεία που έχει την ευθύνη λειτουργίας των δημόσιων σχολείων; Είτε λέγεται κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας είτε Δήμος Αθηναίων.
Και ακόμη πιο σημαντικό:
Τι πρέπει να γίνει ώστε να μη χρειαστεί να τραυματιστεί άλλο παιδί για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα;
Απαιτούμε:
Άμεση αποκατάσταση του συγκεκριμένου υαλοπίνακα.
Τοποθέτηση ΑΜΕΣΑ ειδικής μεμβράνης στους υαλοπίνακες (τζάμια) τουλάχιστον του ισογείου.
Άμεσο και πλήρη έλεγχο του συγκεκριμένου σχολικού χώρου από τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες.
Έλεγχο όλων των τζαμιών, κουφωμάτων και άλλων στοιχείων που ενδέχεται να αποτελούν κίνδυνο για μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Άμεση αποκατάσταση κάθε επικίνδυνης βλάβης, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς να περιμένουμε το επόμενο ατύχημα.
Συστηματικό έλεγχο και καταγραφή των προβλημάτων του σχολικού κτιρίου και σαφές χρονοδιάγραμμα για την αντιμετώπισή τους.
Ενημέρωση της σχολικής κοινότητας για τα μέτρα που λαμβάνονται και για το χρονοδιάγραμμα των εργασιών.
Ουσιαστικό σχεδιασμό για τη συντήρηση και την ασφάλεια των σχολικών κτιρίων, ώστε οι παρεμβάσεις να μην πραγματοποιούνται μόνο αφού προηγηθεί κάποιο ατύχημα.
Ας είναι αυτό το τελευταίο περιστατικό και όχι το επόμενο προειδοποιητικό καμπανάκι που θα αγνοηθεί. Η ασφάλεια παιδιών και εκπαιδευτικών δεν είναι πολυτέλεια, ούτε μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα δεύτερης προτεραιότητας. Τα σχολεία πρέπει να είναι ασφαλή πριν συμβεί το ατύχημα — όχι αφού συμβεί.
Η πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας
Άντα Παραφόρου Δημήτρης Μαριόλης
