«“I wish I had been there when the flag was raised on the Acropolis”. Horizons of Imagination and Reality of the German Occupation of Greece (1941-1944/45)»
Τίτλος εισήγησης Γερμανού εισηγητή
Από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών αντιστασιακών της Καισαριανής που εκτελέστηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα με τη συνεργασία των δωσιλογικών ελληνικών αρχών, οι γερμανικοί φορείς (Γερμανική Πρεσβεία, Ινστιτούτο Γκαίτε, Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, Ίδρυμα Friedrich-Ebert-Stiftung Αθήνα κ.α.) επεδίωξαν να παρέμβουν στη δημόσια συζήτηση. Ο στόχος ήταν ολοφάνερος από τους τίτλους των Συνεδρίων που επιχείρησαν να διοργανώσουν αλλά και από τους τίτλους εισηγήσεων. Οι ενοχλητικές μνήμες της κατοχής πρέπει να ξεθωριάσουν, ό,τι έγινε πρέπει να ξεχαστεί, να επανεξεταστεί, να ιδωθεί μέσα από τα φίλτρα του κυρίαρχου γερμανικού αφηγήματος, το γερμανικό κράτος πρέπει, χωρίς να εκπληρώσει ούτε τις οικονομικές υποχρεώσεις του προς την Ελλάδα και χωρίς να χρειαστεί να αναλάβει την ευθύνη για τις θηριωδίες και τις λεηλασίες που διέπραξε, να περάσει από μια διαδικασία «ξεπλύματος» του ναζιστικού παρελθόντος και των ανεπιθύμητων αντανακλαστικών που αυτό προκαλεί στον λαό μας που επιμένει να μην ξεχνάει. Είναι κοινό μυστικό στους ιστορικούς κύκλους ότι για αυτόν τον σκοπό ρέει (ή αλλιώς «απορροφάται») άφθονο χρήμα για διεθνή συνέδρια, εκδηλώσεις, εκδόσεις, κλπ.
Μετά τη ματαίωση των περσινών εκδηλώσεων, τώρα, παραμονές της 28ης Οκτωβρίου, οι Γερμανοί ξανάρχονται, με συνυπεύθυνο το ελληνικό κράτος! Συγκεκριμένα, η Έκθεση που εγκαινιάστηκε ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Αθήνας από το ναζιστικό ζυγό, η οποία αποτελεί, όπως δηλώνουν οι οργανωτές, «καρπό της συνεργασίας του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών (DAI Αθηνών)» φέρει τον σκανδαλώδη τίτλο: «Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς». Ο αμφίσημος τίτλος συνοδευόταν από την αφίσα του Συνεδρίου που αναπαριστά μία τεράστια πολεμική σημαία της Βέρμαχτ να δεσπόζει στον ιερό βράχο της Ακρόπολης! Αφίσα που αποσύρθηκε μετά τις σφοδρές πολιτικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα μετά τη σχετική καταγγελία του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Και μόνο το γεγονός της απόσυρσης της αφίσας αποδεικνύει την ευελιξία με την οποία ο γερμανικός παράγοντας και οι εγχώριοι συνεργάτες του επιχειρούν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια.
Απόδειξη; Η εισήγηση στο Συνέδριο ενός νέου Γερμανού ιστορικού, η οποία φέρει τον τίτλο: «“I wish I had been there when the flag was raised on the Acropolis”. Horizons of Imagination and Reality of the German Occupation of Greece (1941-1944/45)», δηλαδή «“Μακάρι να ήμουν εκεί όταν υψώθηκε η σημαία στην Ακρό
πολη”. Ορίζοντες της φαντασίας και πραγματικότητα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944/45).»! Μιλάμε για τη σημαία που σκόρπισε τη φρίκη σε όλη την Ευρώπη με τα εγκλήματα εκείνων που την ύψωσαν και αισθάνονταν υπερήφανοι που «ήταν εκεί». Εκείνων που, υπό τη σκιά της, έδρασαν στα Καλάβρυτα, στην Κάνδανο, στο μπλόκο της Κοκκινιάς, στην Καισαριανή, σε εκατοντάδες χωριά και συνοικίες όπου ο λαός μας μαρτύρησε. Μιλάμε για τη σημαία που κατέβασαν και κουρέλιασαν οι Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας στις 30 Μαΐου 1941, γεγονός που αποτέλεσε την πρώτη αντιστασιακή ενέργεια στη χώρα. Μιλάμε για τη σημαία που κατέβηκε οριστικά από την Ακρόπολη στις 12 Οκτωβρίου 1944, ημέρα όπου όλη η Αθήνα διαδήλωνε σε μια ξέφρενη παλλαϊκή γιορτή ελευθερίας. Μιλάμε για τη σημαία που αποκαθηλώθηκε οριστικά από το Ράιχσταγκ στις 9 Μαΐου 1945, ημέρα της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών.
Κατά τα λοιπά, ο ρόλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, όπως και των «αρχαιολατρών» ναζί αξιωματικών είναι τεκμηριωμένος. Είναι αυτοί που πρωταγωνίστησαν στην καταγραφή και λεηλασία των ελληνικών αρχαιοτήτων παρά τις ηρωικές προσπάθειες των Ελλήνων αρχαιολόγων κατά τη διάρκεια της κατοχής. Σήμερα, το Υπουργείο Πολιτισμού, αντί να απαιτήσει την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών από το γερμανικό, το ιταλικό και το βουλγαρικό κράτος, συνδιοργανώνει το συγκεκριμένο Συνέδριο και ταυτόχρονα Έκθεση με θέμα «Αρχαιολογία και Κατοχή. Ελλάδα 1941-1944»!
- Καλούμε τους/τις συμπολίτες μας να απέχουν από το Συνέδριο και την Έκθεση που αποτελούν βαθύτατη προσβολή στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό που έδωσε ο λαός μας, από το ελληνοϊταλικό πόλεμο έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα.
- Καλούμε τις/τους συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς, με τις σχολικές εορτές που θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες να τιμήσουν αυτόν τον αγώνα, να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της αντίστασης στον φασισμό και τον ναζισμό ενάντια σε κάθε σχολή και θεωρία ιστορικού αναθεωρητισμού.
- Καλούμε τους ιστορικούς πανεπιστημιακούς, (σε αντίθεση με συναδέλφους τους σιτιζόμενους από τα γερμανικά ταμεία) να συμβάλλουν ξανά με το έργο και τον λόγο τους στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης.
Εκτιμούμε ότι όλα τα παραπάνω δεν αφορούν ζητήματα αποκλειστικά ιδεολογικά που αφορούν, για παράδειγμα, την ιστορική επιστήμη και τους φιλίστορες. Συνδέονται άμεσα με τον νέο ρόλο που επιχειρεί να αποκτήσει το γερμανικό κράτος στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Συνδέονται επίσης με την άνοδο των φασιστικών και ακροδεξιών ρευμάτων από τις ΗΠΑ έως την Ευρώπη και την ίδια τη χώρα μας. Μια άνοδο που χρηματοδοτείται αδρά από το κεφάλαιο και συγκροτείται από το κράτος και τους πιο σκοτεινούς μηχανισμούς του. Οι φασίστες, ακραία εμπροσθοφυλακή του συστήματος και μπράβοι των αφεντικών, ακονίζουν ξανά τα μαχαίρια τους, τις τελευταίες ημέρες μάλιστα φτάσαμε δύο φορές οριακά να έχουμε νέα δολοφονία από φασιστικές συμμορίες. Θα μας βρουν ξανά μπροστά τους: στον δρόμο, στους χώρους εργασίας και μόρφωσης, στη μάχη των ιδεών αλλά και στη μάχη της μνήμης. Είτε με κουστούμια είτε με σβάστικες-τατουάζ, δε θα περάσει ο φασισμός!
Η πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας
Άντα Παραφόρου Δημήτρης Μαριόλης
